Dit zijn de beste Groningse student-ondernemers van 2025-26
Tienduizend euro voor Matias, en nog eens tienduizend voor Rosalie en Milou. Werkelijk iedereen is blij. De finale-avond van de twee ondernemingscompetities van dit jaar is een spektakel voor Groningse student-ondernemers.
Matias di Rico studeert International Business. Wie internationale handel wil drijven moet grenzen over en bij die grenzen staat de douane. En die vraagt je dus van alles en nog wat voordat de al dan niet virtuele slagboom omhoog gaat. Documenten, papieren, verklaringen, aangiften, noem maar op. Een heel gedoe is het. Wat zou het fijn zijn als je precies wist wát de douane gaat vragen en welke documenten je moet overleggen. En wat zou het heerlijk zijn als je die vervolgens ruim van tevoren ingevuld en wel in je dashboardkastje hebt liggen.
Hun bedrijf pitchen hebben alle zeven finalisten verrassend goed in de vingers
Nou, dat is dus wat Matias’ bedrijf Roam-AI voor bedrijven doet. Hoe precies is het geheim van de smid, maar Matias heeft geen enkele twijfel. RoamAI, een AI-powered customs broker, vult een levensgroot gat in de markt. Daar is de jury van de Rabo Ondernemersprijs 2026 (twee Rabomannen) het volledig mee eens. Ze roepen Matias uit tot winnaar en geven hem boter bij de vis, hij krijgt een manshoge cheque van 10.000 euro.
De laatste avond van Take your business to the stage is een feestelijk spektakel, dat cirkelt rondom de zeven student-ondernemers die tot de finale zijn doorgedrongen. Of eigenlijk zijn het finales, want er zijn twee competities die hier vanavond worden beslecht, de Rabo Ondernemersprijs (voor de beste onderneming) en de Anner Award (voor de beste ondernemer). De zeven finalisten mogen hun bedrijven pitchen voor de jury en het massaal toegestroomde publiek in de Rabo Studio in het Groninger Forum. En pitchen, dat hebben ze allemaal verrassend goed in de vingers.
Je naam op een pak gratis maandverband is beter dan diezelfde naam op een reclamebord in een voetbalstadion
De vier studenten die strijden om de Anner Award komen met drie producten die ‘maatschappelijke waarde’ toevoegen. Zo maakt Daphne Perdon, die de fashion-opleiding van het Alfa-college volgt, maatkleding voor de gehandicapten medemens die ze het liefst opzoekt met een atelier op wielen.
Something for Nothing, het bedrijf van business-student Jesper Smit, heeft ‘niets’ te verkopen, het maandverband en andere menstruatieproducten zijn gratis. Althans, voor de armlastige vrouwen bij wie ze terecht komen. De bedrijven die ervoor zorgen dat de spullen beschikbaar zijn, moeten er de portemonnee wél voor trekken. In ruil daarvoor mogen die bedrijven hún naam op de verpakking zetten. Kortom, ze verbinden hun bedrijf aan een goede zaak. Dat is misschien beter dan je naam terugzien op een reclamebord in een voetbalstadion, merkt één van de juryleden op.
Milou en Rosalie bieden een helpende hand én een schouder om op uit te huilen
Milou Bosscher en Rosalie van der Velde hebben ook al zo’n idee dat de wereld een stukje mooier maakt. Hun bedrijf begint waar normale uitvaartbedrijven stoppen. De eerste week ná het overlijden zijn de zaakjes meestal aardig geregeld, maar ná die week houdt alles op, zo weten Milou en Rosalie uit eigen ervaring. Terwijl er na die week nog een heel traject van rouw, verdriet en afscheid volgt. Milou & Rosalie’s Uitvaartbegeleiding en Nazorg biedt in dat traject de helpende hand en een schouder om op uit te huilen.
Het duo snijdt een serieus probleem aan, oordeelt de jury, een probleem waarvan ‘het raar is dat er tot nog toe géén oplossing voor is’. De jury is danig onder de indruk van de twee ondernemende studentes Social Work en beloont hen met de Anner Award (waaraan ook een bedrag van 10.000 euro is verbonden).
Jesper Smit wint de publieksprijs, zeer terecht, maar het kan ook zijn dat hij gewoon de meeste vrienden en bekenden heeft meegenomen
Het is een waar prijzenfestival, deze avond waarin de student-ondernemers in de schijnwerpers staan. Er is vuurwerk en er zijn musicaldansers, de sfeer is uitgelaten. De begeleidend docenten lopen te glimmen, de ouders én grootouders glunderen als opgewreven appeltjes. Tristan Hofman praat alles soepeltjes aan elkaar.
Jesper Smit mag de publieksprijs van 500 euro in z’n zak steken. Terecht, natuurlijk, maar het kan ook zijn dat hij de meeste vrienden en bekenden heeft meegenomen. Ze zijn in ieder geval in groten getale aanwezig. Aan de ideeën van de laatste twee finalisten ligt het niet. Want die zijn al best een eind op weg met hun onderneming. Juzu Spirits heeft al meer dan 400 flessen ambachtelijk gemaakte limoncello verkocht, de fraaie flessen liggen al op dertien locaties in de schappen. Het voornaamste ingrediënt van de likeur zijn de citroenen, die zijn geplukt aan de Amalfi-kust (zoals het hoort). Mees Jongerius, net afgestudeerd aan de opleiding Ondernemerschap & Retail Management, heeft al volop uitbreidingsideeën. In één jaar wil hij alles verdrievoudigen: het aantal flessen, de omzet, het aantal verkooplocaties én het aanbod. Naast limoncello verkoopt Juzu orangecello en limecello.
Het schijnt te werken, want de bierringen van Myrthe Jong gaan als warme broodjes
Ook Myrthe Jong is al aardig op weg. Het probleem waarvoor haar product de oplossing is doet het heel aardig. Een bierring, een elastieken bandje dat je om de hals van een bierflesje kunt doen, waaraan de feestende bierdrinker zíjn flesje herkent, na een uitstapje op de dansvloer bijvoorbeeld. Het schijnt te werken, want de bierringen gaan als warme broodjes. Althans, dat beweert Myrthe, die ‘sprankelend en enthousiast’ op de jury overkomt. De studente communicatie heeft ook veel energie, want naast de bierring heeft ze inmiddels drankkaartspelletjes in haar assortiment, en in haar brein borrelt het van de andere partygadgets. Het komend jaar zal ze drie dagen per week aan haar bedrijf besteden in plaats van de drie uur die ze er het afgelopen jaar in stak. Dus dat belooft wat.
Foto: de finalisten van Take Your Business To The Stage (v.l.n.r.): Jesper Smit, Milou Holsscher, Rosalie van der Velde, Daphne Perdon, Mees Jongerius, Matias di Rico en Myrthe Jong. (fotograaf Marnix Dufourny)