Ga naar de inhoud

Ineens is daar een baby… wat doe je dan met je studie?

Een baby! Tim werd vader en Julia moeder. Wat doe je in zo’n geval met je studie? Julia ging door in deeltijd, Tim kapte met de opleiding. ‘Voor mijn gevoel moest ik kiezen.’

‘Toen mijn vriendin zwanger raakte, was school eigenlijk direct uit het raam. Het enige waar ik nog aan kon denken was: we moeten een huis hebben, we moeten alles regelen voor ons kind.’ Toen zijn vriendin zwanger bleek te zijn, stopte Tim Stenekes (22) met z’n opleiding Vastgoedkunde.
‘Mijn eerste gedachte? Het was eigenlijk vooral stress. Ineens moesten we een huis zoeken, inboedel regelen en nadenken over de toekomst.’ Tim, die op dat moment in het eerste jaar zat, merkte meteen dat de combinatie van studie en vaderschap lastig zou worden. ‘Voor mijn gevoel moest ik keuzes maken. Hoe geef je een opleiding de aandacht die ze vraagt als je tegelijkertijd alles moet regelen voor je gezin?’

Het ouderschap betekent niet automatisch het einde van je studententijd

Tim is niet de enige student die worstelt met het combineren van het ouderschap en studeren. Student-ouders vormen binnen het hoger onderwijs een kleine, onzichtbare groep. Uit onderzoek van het ministerie van Onderwijs blijkt dat studenten met zorgtaken voor kinderen vaker studievertraging oplopen en vaker financiële druk ervaren dan andere studenten. Tegelijkertijd betekent het ouderschap niet automatisch het einde van je studententijd. Er zijn manieren om de opleiding succesvol af te ronden. Student-ouders kunnen flexibel studeren, gebruikmaken van regelingen of hun studie tijdelijk anders inrichten.

‘Het draait allemaal om goed plannen en duidelijke afspraken met mezelf maken’

‘Mijn eerste gedachte was: dit wordt een uitdaging’, zegt Julia Staal (24). ‘Het wordt dubbel zo druk, dus daarom ben ik eigenlijk meteen op deeltijd overgestapt. Op deze manier kan ik 24 uur per week werken.’ Julia wil heel graag als verpleegkundige aan de slag. ‘Alleen met een middelbare-schooldiploma kom je er niet, dus wilde ik blijven studeren.’

Eenvoudig is het niet. ‘Alles draait om plannen. Samen aan opdrachten werken is lastig als je een kind thuis hebt. Ik moet me goed aan mijn planning houden, anders lukt het niet.’ Bij groepsopdrachten maakt Julia duidelijke afspraken. ‘Ik heb net mijn scriptie afgerond. Die schreef ik samen met een voltijdstudent, dan merk je dat je moet schakelen. Voor mij werkt dat alleen als ik heel duidelijk afspreek: dan en dan ben ik met school bezig en dan en dan moet dit af zijn, want ik kan niet om elf uur ’s avonds nog bezig.’

‘De studiebegeleider kon er niet veel mee, hij benadrukte dat ik moest aanpoten’

Waar Julia een structuur vond die voor haar werkte, worstelde Tim met stress en onzekerheid. ‘Op het moment waarop zoiets zich aandient, zit je in een tunnelvisie. Ik dacht alleen maar: dit moet geregeld worden. Ik heb een gezin waarvoor ik moet zorgen. In zo’n sfeer denk je niet meer na over andere mogelijkheden.’ Nu kijkt hij anders naar zijn beslissing. ‘Misschien was het verstandiger geweest als ik mijn studie tijdelijk had stilgezet. Maar die optie zag ik toen eigenlijk niet.’

Misschien was het anders geweest als er meer gerichte steun op z’n opleiding was geweest. ‘De studiebegeleider benadrukte dat ik moest aanpoten. Dat ik mijn best moest doen, anders zou ik het jaar niet halen. Ik vertelde waaróm ik lessen had gemist en in welke situatie ik zat. Het werd me duidelijk dat ze daar niet veel mee konden.’ Het gesprek werd voor hem zelfs een keerpunt. ‘Het voelde een beetje als: succes ermee. Toen dacht ik: als het op school niet goed gaat en ik thuis al zoveel stress heb, dan stop ik er ook maar mee.’

‘Wanneer ik niet weet wanneer ik les heb, kan ik geen kinderopvang regelen’

Ook Julia’s ervaringen met de begeleiding zijn niet altijd positief. ‘Mijn route is niet altijd duidelijk. Ik ben al twee jaar bezig om helder te krijgen welke vakken ik nog moet doen en welke niet. Alles wat geregeld moet worden, duurt lang’, zegt ze. ‘Ik mis korte lijntjes om iets voor elkaar te krijgen. Vaak word ik doorverwezen en dan kan de oplossing soms weken op zich laten wachten.’ Dit heeft directe gevolgen voor haar thuissituatie. ‘Wanneer ik niet weet wanneer mijn onderwijs is, kan ik ook geen kinderopvang regelen. Dat maakt plannen lastig.’

Tim en Julia hopen dat er meer begrip komt voor het ouderschap van studenten. ‘Je bent constant aan’, zegt Tim. ‘Je kunt niet even tot drie uur ’s nachts op stap gaan, je moet om zes uur uit bed.’

‘Ga in gesprek met school en kijk naar de mogelijkheden’

Volgens hem onderschatten mensen soms hoeveel invloed dat heeft op studeren. ‘Je moet leren terwijl er een huilende baby naast je zit. Sommige mensen kunnen dat heel goed. Ik totaal niet.’ Julia merkt dat de Hanze daar niet altijd voldoende rekening mee houdt. ‘Bij sommige minoren zijn er verplichte activiteiten in de avond. Toen ik daarmee te maken kreeg, kon ik oppas regelen, maar dat geldt niet voor iedere student.’

Ga praten, raden ze andere aanstaande ouders aan. ‘Alles staat en valt met de begeleiding, dus ga in gesprek met school en kijk naar de mogelijkheden. Want als je, net zoals ik deed, eenmaal in een tunnelvisie zit, zie je zelf niet altijd wat de beste keuze is’, zegt Tim. Julia vindt de keuze die ze zelf maakte het overwegen waard. ‘Voor mij was de deeltijdopleiding de manier om werk, studie en gezin in balans te houden. Dan hou je genoeg tijd over voor thuis en dat is heel belangrijk.’