Je kamer opruimen? Van een dikke nee naar een vette ja!
Zou je je kamer niet eens opruimen? Heel lang beantwoordde Maaike die vraag met een dikke nee. Afgelopen kerst kwam ze tot inkeer en één maand later is ze veranderd in een opgeruimd type.
Zou je niet eens je kamer opruimen? Dit is een vraag die, maar dan meer in de gebiedende wijs gesteld, tijdens m’n middelbare-schooltijd regelmatig voorbij kwam. Inmiddels vragen mijn ouders dit niet meer. Ik ben daar te volwassen voor.
Zou je je kamer niet eens opruimen? Mijn ouders vroegen het niet meer, maar ik zag aan hun blik dat ze die vraag wel wílden stellen. Mijn kamer thuisthuis was een opslag- en wisselplaats geworden. Daar lagen de kleren die ik in Groningen niet droeg. Op de grond de nog onuitgepakte tassen van vakantie en tripjes. Spullen her en der, m’n bureau altijd vol met troepjes. Ik kon nog net mijn bed bereiken en dat vond ik prima. Ik had nooit zin om mijn kamer op te ruimen. Na het weekend deed ik gewoon de deur dicht, dan zagen mijn ouders het niet.
Een week lang ploos ik alle hoeken van de kamer uit en gooide weg wat ik niet meer gebruikte
In de kerstvakantie dacht ik: dit kan zo niet meer, survivallen en ploeteren door m’n eigen kamer. Tijd voor de grote voorjaarsschoonmaak, in de stille hoop dat ik daarmee de lente een beetje eerder in huis zou halen. Dat is nog niet gelukt, helaas.
Een week lang was ik bezig. Ik ploos elke hoek van de kamer uit en gooide weg wat ik niet meer gebruikte. Wat ik nog wel wilde bewaren, maakte ik schoon, daarna gaf ik het een nieuw plekje.
Al gauw merkte ik dat het verslavend was. Muziekje op de achtergrond en gáán. Het was verslavend voor mijn hoofd, dat kreeg de rust die het nodig had. Ik deelde mijn kamer in kleine delen op, want alles in één keer aanpakken was veel te veel gevraagd. Er komt altijd meer werk achter weg dan je denkt, zeker in de confrontatie met die verdomde rommella.
Studentenhuizen staan erom bekend dat troep normaal is, maar geloof me… opruimen loont
Mijn hoofd vond het prettig. Even geen schermen, even geen getetter van andere mensen in m’n oor, even alleen maar opruimen. Het resultaat was meteen zichtbaar en dat was toch echt wel satisfying.
Een opgeruimde omgeving geeft rust in je hoofd, ja, ik ben overtuigd. Inmiddels heb ik mijn studentenkamer uitgeplozen en afgestoft, dat was ook echt nodig. Ook al staan studentenhuizen erom bekend dat troep normaal is, geloof me… opruimen loont.
Nu is het de kunst om het bij te houden. Mijn perspectief over opruimen is veranderd van weerstand naar een moment van even niets. Ik hoef alleen maar op te ruimen, mijn handen doen het werk, mijn hoofd mag op slaapstand. Heerlijk voor de momenten waarop er onrust is, in mijn kamer of in mijn hoofd. Zou je niet eens je kamer opruimen? Die vraag heeft een andere betekenis gekregen.
Foto (fragment): Nate Bolt – https://www.flickr.com/photos/boltron/3623341152/, CC BY-SA 2.0, Link