Ga naar de inhoud

Op een surfplank door de stad en virale KEI-sterren: dag 2 van de KEI-week

De eerste avond is overleefd en de meeste KEI-lopers begonnen redelijk fris aan dag twee. Manon en cameraman Toon trekken opnieuw de stad in. Daar blijkt dat je de KEI-parade natuurlijk gewoon op een kar kunt staan, maar dat je je ook op een windsurfplank kunt laten dragen.

Waarom zit iemand tijdens de parade eigenlijk op zo’n ding? Simpel: ‘Hier varen we altijd op.’ En ja, de plank gaat de hele route mee.

Ook survivalrunvereniging Moddervet is aanwezig. Zij demonstreren een ‘swingover’, naar eigen zeggen een essentiële survivaltechniek. Veel wijzer worden we er niet van, maar ook zij bewegen in ieder geval richting het centrum.

Lang blijven hangen kan niet, want het volgende evenement staat alweer te wachten: Night of the Songs.

Zingen kunnen we allemaal, toch?

Daarmee dient zich automatisch een nieuwe belangrijke vraag aan: wie kan er eigenlijk het beste zingen van het KEI-groepje? En misschien nog interessanter: wie het slechtste?

Het zelfvertrouwen is wisselend. ‘Ik kan wel onder de douche zingen, meer niet’, bekent een KEI-loper. Een demonstratie voor de camera blijkt vervolgens toch een brug te ver. Precies wanneer hij moet gaan zingen, komt er ineens opvallend weinig geluid uit.

Gelukkig zijn er genoeg anderen die wel uit volle borst meedoen. Maar als er over Brabant gezongen wordt, moet je natuurlijk de tekst wel even aanpassen. ‘Mooiste Groningen natuurlijk!’

Manon vraagt een KEI-papa vervolgens hoe zijn kroost het ervan afbrengt. Het oordeel is weinig verrassend: ‘Ik ben hartstikke trots op ze. Ik had het zelf niet beter gekund.’

Hé, die kennen we

En dan komen Manon en Toon een paar oude bekenden tegen. Nou ja, oud: we spraken ze gisteren nog.

Op dag één vroegen we het groepje waar ze tijdens de KEI-week zouden slapen. Een piepend luchtbed, een te kleine bank en samen in bed bleken uitstekende ingrediënten voor een video, want die ging vervolgens lichtelijk viraal.

Dat maakt de KEI-lopers dus officieel een klein beetje beroemd. Hoe bevalt dat nieuwe bestaan? ‘Echt heel leuk.’ Zijn ze al herkend op straat? Nog niet. ‘Maar dat komt nog.’

De plotselinge internetfaam blijkt ze gelukkig niet te hebben afgeleid van hun belangrijkste taak: de KEI-week overleven. De eerste avond werd laat, maar een kater? Daar doen ze niet aan. Gewoon ‘doorpakken en bijpakken’, dan komt alles goed.

Over de muzikale invulling van de avond zijn ze kritischer. Vooral de Partysquad moet het ontgelden. Een van de KEI-lopers omschrijft het optreden zonder pardon als ‘de midlifecrisis van twee artiesten’.

Kijk, na twee dagen KEI-week durven ze in ieder geval al een mening te hebben.