Telefoonverslaving onder studenten: ‘Zonder telefoon had ik nu doctoraat’

Bijna elke student noemt het: te veel schermtijd. In MAG ik wat vragen? praten Hanze-studenten over telefoonverslaving, slaaptekort en afleiding bij het studeren.

De één noemt het gewoonte, de ander verslaving. Feit is dat de telefoon bij de meeste studenten nooit ver weg is. Scrollen, appen, swipen… het hoort erbij. Maar hoeveel tijd verdwijnt er eigenlijk in dat scherm?

‘Ik vind mezelf wel een beetje verslaafd,’ zegt een student. ‘Als ik zie hoeveel uur ik per dag op mijn telefoon zit, schrik ik soms echt.’ Een ander pakt haar mobiel erbij: ‘Vandaag drie uur, maar de dag is nog niet voorbij.’ Sommigen tikken met gemak de zes tot negen uur schermtijd per dag aan.

Toch voelt niet iedereen zich verslaafd. ‘Ik kan mijn telefoon best wegleggen als ik met school bezig ben,’ zegt iemand. Anderen proberen het actief te beperken: ‘Tijdens de examenperiode verwijder ik mijn social media. Dan studeer ik tien keer beter.’

De invloed van telefoonverslaving op studeren is duidelijk merkbaar. Studenten noemen uitstelgedrag, vermoeidheid en concentratieproblemen. ‘Ik merk dat ik slechter slaap als ik nog even op TikTok zit,’ zegt een student. ‘En als ik aan het leren ben, ben ik na vijf minuten alweer op mijn telefoon.’ Een ander vertelt dat het vooral het tempo uit het studeren haalt: ‘Je leert minder diep, want je brein wil steeds even scrollen.’

Er zijn ook studenten die bewust afstand nemen. ‘Ik heb geen TikTok, geen Instagram en geen Snapchat,’ zegt een student. ‘Ik vind dat het te veel je leven inneemt.’ Anderen zetten hun telefoon op vliegtuigstand of buiten bereik. ‘Mijn nieuwe leerdoel is mijn telefoon niet meer mee naar bed nemen. Dat scheelt echt.’

De meeste studenten erkennen dat het geen zwart-witverhaal is. De telefoon is tegelijk hulpmiddel en afleider, comfort en chaos. Of zoals één student het samenvat: ‘Als ik geen telefoon had, had ik nu waarschijnlijk een doctoraat.’